Drobnicowiec Orneta zaprojektowany został przez Centralne Biuro Konstrukcji Okrętowych Nr 1 - CBKO-1 w Gdańsku pod kierunkiem inż. Władysława Grela.
Zbudowana w Stoczni Szczecińskiej im. Warskiego "Orneta" była ostatnim egzemplarzem modelu B 59 czyli tak zwanych lewtanów II pokolenia. Nazwa serii wzięła się jeszcze z okresu międzywojennego. Wówczas linia do portów Lewtanu czyli krajów Bliskiego Wschodu z odgałęzieniami na Morza Czarne i Czerwone obsługiwana była przez zakupione w Szwecji motorowce "Lewtan" i "Lechistan" Przed samą wojną zamówiono w belgijskiej stoczni Cockerilla 2 statki do obsługi popularnej tej linii. Niestety wybuch wojny pogrzebał te plany. Niemcy zagarnęły niedokończone jednostki.
Po wojnie polski przemysł okrętowy na podstawie zmodyfikowanych belgijskich planów zbudował w latach 50-tych pięć jednostek typu B 50. Wzrastające obroty handlowe Polski z państwami leżącymi w basenie Morza Śródziemnego wymusił konieczność budowy dalszych drobnicowców. Pod koniec lat 50-tych opracowano więc konstrukcję lewtanów II generacji czyli modelu B 59. Była to unowocześniona wersja B 50.
W wyniku przeprowadzenia dogłębnej analizy i wzięcia pod uwagę rodzaj i ilość przewożonych materiałów a także specyfikę portów, do których statki te miały zawijać a więc i warunków klimatycznych, opracowano model B 59 do przewożenia drobnicy o długości ponad 114 metrów. Konstruktorzy z Centralnego Biura Konstrukcji Okrętowych Nr 1 w Gdańsku pod kierunkiem inżyniera Władysława Grela stworzyli otwarty ochronnopokładowiec jednośrubowy z siłownią na śródokręciu o 5 ładowniach. Statek była konstrukcją spawaną z niewielką ilością konstrukcji nitowanej. Zastosowano podwójne dno z pełnymi dennikami. Statek ma 7 grodzi wodoszczelnych a w ładowniach i między pokładach w płaszczyźnie symetrii statku wykonano niewodoszczelne grodzic wzdłużne.
Do prac załadunkowych zainstalowano na 3 dwunożnych masztach bomy o udźwigu 5 t oraz w ładowniach bomy 5 i 15 tonowe. Całość dopełnia 12 wind ładunkowych.
Napęd zapewnia solidny ośmiocylindrowy dwusów chłodzony wodą firmy MAN. Jest to jednostka typu K8Z60/105A o mocy 3720 kW (4160 KM) przy 150 obr./min
Warszawskie zakłady T-2 im. Komuny Paryskiej zbudowały prototyp nowoczesnej centrali telefonicznej która pomyślnie zdała egzamin na m/s „Orneta”. Była to centrala 20 numerowe, całkowicie zautomatyzowana, uodporniona przeciwko korozji i przystosowana do pracy w różnych warunkach podróży morskich.
Sterowanie odbywało się za pomocą hydrauliczno-elektrycznego steru z telematorem hydraulicznym i żyropilotem. Awaryjnie istniała możliwość sterowania za pomocą pompy ręcznej działającej bezpośrednio na tłoki maszyny sterowej.
Statek ma dwie kotwice systemu Halla i jedną zapasową. Każda waży 2,5 tony. Mechanizm napędzany elektrycznie z możliwością awaryjnego podnoszenia ręcznego. Łańcuchy kotwiczne o długości 250 m wykonane sa ze stali o zwiększonej wytrzymałości.
Statek wyposażono w 2 łodzie ratunkowe 44-osobowe, wykonane z tworzywa sztucznego. Jedna z nich jest motorowa, a druga z napędem ręczno -śrubowym.
Statków modelu B 59 zbudowano w w Stoczni Szczecińskiej razem dziewięć. Pięć z nich służyło w PLO pod nazwami Oliwa, Orłowo, Olkusz, Ojców i Orneta. Cztery były przeznaczone na eksport do Indonezji.
Długość całkowita 114,20 m
Długość między pionami 104,50 m
Szerokość na owręzu 14,80 m
Wysokość do pokłady 6,40 m
Wysokość do pokładu ochronnego 9,40 m
Zanurzenie konstrukcyjne 6,20 m
Pojemność pomiarowa BRT 2950 NRT 1507
Nośność konstrukcyjna 4350 DWT
Objętość ładowni dla materiałów sypkich 7501 m
Zasięg operacyjny 16680 km 9000 mil
Silnik firmy MAN K8Z60/105A o mocy 4160 KM
Szybkość 15,5 węzłów
Zapas paliwa 550 t
Zapas wody słodkiej do celów gospodarczych 125 ton
Załoga 31 osób
Kabiny dla 6 pasażerów
Pojemność pomiarowa BRT 2950 NRT 1507
Opracowano na podstawie:
- Jan Piwoński "Flota spod biało-czerwonej"
- Grzegorz Wawrzyniec "Plany modelarskie nr 92"
- Jan Marczak "Modelarz nr 8/79"
