TEMAT:

По войскам 2-го Белорусского фронта (IIф), вышедшим к заливу Фришес-Хафф, немецко-фашистское командование решило нанести сильный контрудар. Гитлеровцы надеялись, что успешное претворение в жизнь этого замысла позволит им восстановить сухопутные коммуникации с Центральной Германией и осуществить непосредственную связь с главными силами вермахта. С этой целью в южной части Хейльсбергского укрепленного района были сосредоточены четыре пехотные, две моторизованные и танковая дивизии, а также бригада штурмовых орудий. В ночь на 27 января войска 4-й немецкой армии внезапно перешли в наступление в направлении на Либштадт и Эльбинг. Противнику удалось на узком участке прорвать оборону 48-й армии (II ф) и окружить 17 сд (II ф) юго-западнее Вормдитта. Двое суток продолжались непрерывные бои. Противник овладел Либштадтом и продолжал настойчивые атаки западнее этого города.
Учитывая сложную обстановку, командующий 2-м Белорусским фронтом (II ф) усилил 48-ю армию (II ф) 8-м гвардейским танковым корпусом и пятью противотанковыми артиллерийскими бригадами. Фронтом на восток были развернуты 5-я гвардейская танковая армия и 8-й механизированный корпус; 3-й гвардейский кавалерийский корпус изготовился основными силами нанести фланговый удар. Из фронтового резерва в состав 48-й армии (II ф) был передан стрелковый корпус 49-й армии. Быстрой перегруппировкой сил и средств на угрожаемое направление удалось сначала остановить противника, а затем нанести ему ощутимый удар. 30 января он предпринял последнюю попытку прорыва, но успеха не имел. Войска, выделенные для отражения контрудара, создали плотный сплошной фронт, а затем, возобновив наступление, деблокировали героически сражавшуюся в окружении 17 сд (II ф) полковника А.Ф. Гребнева и отбросили соединения врага в исходное положение.

В ночь на 27 января немцы силами 4 пехотных, 2 моторизованных и 1 танковой дивизий (это по советским данным, а по немецким – тремя пехотными дивизиями, еще три моторизованные дивизии должны были развивать успех) нанесли удар по советской 48-й армии. Она отступила к исходу 27 января на 10-20 км (при этом 17-я стрелковая дивизия была окружена немцами, а 96-я стрелковая дивизия, по советским данным, понесла огромные потери). В следующие 3 дня войска 48-й армии были оттеснены на 30 км. Только 10 км отделяли немцев от Эльбинга.

Co do okrążonej pod Ornetą 17 DP wstawiam cytat z "Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939-1945. Wybrane miejsca bitew, walk i akcji bojowych" Bolesława Dolata i Tadeusza Jurga.

Pod koniec 27 stycznia Niemcom udało się rozerwać szyki oddziałów 48 armii i zepchnąć je w kierunku południowo-zachodnim od 10 do 20 km.

W tym czasie nieprzyjaciel odbił Ornetę i Miłakowo oraz szereg innych miejscowości. Walcząca w rejonie Ornety 17 dywizja piechoty A. Grebniewa, która ani na krok nie cofnęła się pod napom zaciekle atakującego wroga, została otoczona i do końca miesiąca, to jest do czasu odblokowania jej przez oddziały 5 armii pancernej gwardii gen. płk. Wasyla Wolskiego, bohatersko walczyła w okrążeniu.

A cała niemiecka ofensywa wyglądała tak

Niemieckie dowództwo, chcąc odzyskać utracone połączenia lądowe (przez Pomorze Gdańskie) z centralnymi obszarami Niemiec, a tym samym ratować przyparte do Zalewu Wiślanego wschodniopruskie zgrupowanie swych wojsk, którym groziła niechybna zagłada, w nocy z 26 na 27 stycznia siłami około 8 dywizji wykonało koncentryczne uderzenie znad Pasłęki i Nogatu w kierunku na Pasłęk.
Z rejonu Ornety ruszyły dwie dywizje piechoty, dywizja zmotoryzowana 1 dywizja pancerna z 4 armii polowej, kierując swe uderzenie w centrum i prawe skrzydło radzieckiej 48 armii ogólnowojskowej, to jest wojska 53 i 29 korpusu piechoty gen. gen. I. Garcewai Jakowa Fokanowa.

Pod naporem przeważających sił wroga oddziały radzieckie, rozciągnięte na szerokim froncie i skrajnie wyczerpane trwającymi nieprzerwanie od 14 stycznia ciężkimi walkami, w zaciętych i krwawych walkach, zużywszy amunicję, zaczęły się cofać na południe. Najcięższe walki rozgorzały w pasie 96 dywizji piechoty gen. mjr. Aleksandra Sarajewa.

Pod koniec 27 stycznia Niemcom udało się rozerwać szyki oddziałów 48 armii i zepchnąć je w kierunku południowo-zachodnim od 10 do 20 km.

W tym czasie nieprzyjaciel odbił Ornetę i Miłakowo oraz szereg innych miejscowości. Walcząca w rejonie Ornety 17 dywizja piechoty A. Grebniewa, która ani na krok nie cofnęła się pod napom zaciekle atakującego wroga, została otoczona i do końca miesiąca, to jest do czasu odblokowania jej przez oddziały 5 armii pancernej gwardii gen. płk. Wasyla Wolskiego, bohatersko walczyła w okrążeniu.

W ciągu następnych dni Niemcy pogłębili wyłom i zbliżyli się do Elbląga na odległość zaledwie 10 km. Powstała groźba przebicia się nieprzyjaciela do Wisły i przywrócenia komunikacji między odciętą
w Prusach Wschodnich grupą armii „Północ” i grupą armii „Wisła”, broniącą się na Pomorzu.

Dowódca Frontu marsz. Konstanty Rokossowski niezwłocznie rzucił na zagrożony odcinek posiadane odwody i ściągnięte z innych kierunków oddziały, m.in.: 3 korpus kawalerii gwardii, część 5 armii pancernej gwardii, 8 korpus pancerny, część sił 2 armii uderzeniowej, pięć brygad artylerii przeciwpancernej. Siły te utworzyły ciągły front obrony od Olsztyna do Zalewu Wiślanego. 29 styczeń był dniem przełomowym, sytuacja została opanowana. Dwa dni później ruszyły do natarcia wojska 48 armii, 5 armii pancernej gwaidii, 3 korpusu kawalerii gwardii (gen. lejtn. Mikołaj Oslikowski) i 8 korpusu pancernego gwardii (gen. lejtn. A. Popow). Miały one rozbić zgrupowanie uderzeniowe nieprzyjaciela i odtworzyć poprzednio zajmowane pozycje. Rozgorzały ponownie zażarte walki o Ornetę.

Unterlagen der Ia-Abteilung des Oberkommandos der Heeresgruppe Nord: Karte zur Lage der Armeen, Armeekorps und Divisionen der Heeresgruppe Nord und der Verbände und Gruppierungen der Roten Armee im mittleren Abschnitt der deutsch-sowjetischen Front, Stand 26.1.1945

Stan na dzień rozpoczęcia niemieckiej ofensywy

Wczoraj dorwałem fajną pozycję. Fragment o otoczeniu ruskich 17 i 96 DP

Near Wormditt, 28th Jäger Division enveloped two Soviet divisions (17th and 96th Rifle Divisions) and two others (194th and 399th Rifle Divisions) were driven to the rear. Further south, 17th Rifle Division was also encircled, this time by advancing elements of 170th Infantry Division. But the German forces lacked the numbers, or the firepower, to reduce the enveloped formations. All they could do was encircle them and press on, through villages that had been only briefly occupied by the Red Army

Są może plany czy mapy w tej książce?

Jest dostępna w necie książka samego Friedricha Hoßbacha o całej akcji z wyprowadzeniem 4 Armii na zachód.

prussia.online/Data/Book/di/die-schlacht...reussen%20(1951).pdf

Franz Fröhlich z 28. Jager-Division twierdzi że jego jednostka załadowana w Angerburgu na szyny została wyładowana w Wormditt z powodu ostrzeliwania linii kolejowej przez sowietów. Czy możliwe żeby duża jednostka wypakowała się w Ornecie i nikt o tym zdarzeniu nie wspomina?

Info z Tragödie Ostpreußen 1944-1948 Heinza Schöna.

Możesz wkleić tekst oryginału? Dużo jest o walkach na zachód od Ornety, Bażyny Osetnik?

Witam. Chylę czoło przed kolegami. Tematem próby przebicia się na zachód 4 Armii interesuje się od dawna.Plan był w sam sobie prosty jak budowa cepa. Co spowodowało że Niemcom się nie udało?
Moim zdaniem dowódca 4A myślał bardzo logicznie. Im wcześniej uderzy tym na słabsze siły sowieckie natrafi. Kilka zbiegów okoliczności spowodowało że do ostatecznego natarcia ruszyły praktycznie tylko 3 jednostki to jest 28. Jaeger, 170. i 131. dywizja piechoty. I jaki wpływ na fiasko operacji miał rozkaz zatrzymania ofensywy wydany przez Hitlera 30 stycznia?